Lieve mensen,
Het is weer even geleden. We zijn druk geweest :)
Gister zijn we terug gekomen van een, al zeggen wij het zelf, GEWELDIG kamp. We zijn 1 nachtje, 2 dagen met de oudere kids van Tenterden naar Riebeek Kasteel geweest, een mooi bergachtig gebied. Dit is allemaal mogelijk gemaakt door Ingrid, de zus van Natalie. Echt super gaaf van haar! Wij kenden Ingrid nog helemaal niet en ontmoetten haar en haar man Clive voor de eerste keer. We hadden het over hoe leuk het zou zijn als we een klein kamp zouden kunnen organiseren voor de kids. Maar we dachten eigenlijk dat dit nooit zou lukken. Ingrid haakte meteen in: zij had vaker kampen gedaan voor kinderen en kon vanalles regelen. Ze heeft de verblijfplaats, water-slide (water glijbaan), tenten, matrassen, T-shirts, allemaal lekkers, bezoek aan een melkboerderij en wat al niet meer geregeld, allemaal gesponsord door allerlei mensen. Echt super lief, en dat zomaar eigenlijk. Wij hebben het voorstel bij het "management-team" van Tenterden gedaan, en dit werd goed gekeurd. Wel wat frustraties tussendoor van onze kant over hoe dingen (niet) geregeld worden en wij er steeds achter aan moesten gaan. Maar goed. Het is Afrika ;)
In ieder geval, het is gelukt! Wij, de careworkers, Ingrid zelf en allerbelangrijkst de kinderen hebben een heel leuk weekend gehad. Met zn allen in de 'combi' (minibusje) op weg naar Riebeek Kasteel. Wat een herrie maken die kids bij elkaar... Bij aankomst de tenten opgezet. Voor velen de eerste keer om dit te doen en in een tent te kunnen slapen. Frans de Jong, het was wel echt een schande hoe de tenten opgezet worden. Terwijl er echt een sterke wind was. Marieke bekeek het door jouw ogen en heeft van sommige tenten toch echt even de scheerlijnen goed 'geharingd' toen niemand keek ;)! Hierna op naar de boerderij. Goh, wat zijn die koeien dan groot in het echt. Sommige kinderen waren echt bang. En wat een stank van al die poep! Liters verse melk meegekregen van de boer en weer terug naar onze kampplek om de waterslide uit te proberen. WOW, die gleed heel goed! Dikke lol natuurlijk, lekker soapy. Je kunt het zien aan de foto's. Hier konden de kids zich natuurlijk wel even mee vermaken. En wij ook :) Voor het avond-eten een traditionele Afrikaanse kos gemaakt: potjiekos. De kids hebben het allemaal zelf op het vuur gemaakt, wat ze ook erg leuk vonden. Inmiddels was het donker en gingen we een 'baie gevaarlijke' nachtwandeling maken naar de begraafplaats. Oeh, spannend. Allemaal met een flutzaklampje door de donkerte. Prachtige sterrenhemel. Bij terugkomst vuur, warme choco, marshmellows en nog wat spelletjes. (Ja, we wilden dat ze echt moe zouden zijn!) Hierna de tenten in. Marieke op eigen risico bij haar 2 favoriete jochies in de tent. Ze kon natuurlijk geen nee zeggen...:) Slaapzakrits tot aan de kin met de voorwaarde: als jullie je niet goed gedragen komt mister Warren bij jullie slapen. Deze voorwaarde was de hele avond en nacht inzetbaar waardoor we zeer voorbeeldige jongens hadden de rest van de dag :) Hillie kon Celeste heel blij maken door samen met haar (en geen andere meisjes waar ze beetje bang voor is) in een tent te slapen. Had Celeste ook eindelijk eens een rustige nacht met tannie Hillie om haar te beschermen. De kids sliepen eigenlijk verbazend goed, dus ze werden weer vers wakker. Tijd voor morning gym met Hillie en Marieke. Hierna lekker luxe ontbijt met eitjes en brood (waar is die pap?), bidden en zingen want het is zondag, en ons klaar gemaakt voor de hike door de wijngaarden. Hike is een groot woord, het was eerder een wandeling. Maar in de hitte en tekort aan doorzettingsvermogen van de kinderen, was het lang genoeg. Over-verhit weer terug op onze kampplek om af te koelen op de waterslide. Besloten dat het te heet was voor zaklopen, spijkerpoepen, en verkleed-estafette, dus het bij de waterslide gehouden. Tenten opgeruimd, gelunched en er weer vandoor. Niet een enorm lange 2daagse dus, maar het was lang genoeg voor ons en voor de kids. Pfew, ze vragen wel enorm veel aandacht en geduld. Het was een succes, mede door de samenstelling van ons team. We hadden geluk met de careworkers die we mee hadden (hadden we natuurlijk ook onze invloed op uit geoefend), want niet iedereen is even actief, geduldig en duidelijk maar vriendelijk...
Aankomst op Tenterden was wat anders dan we hadden verwacht. De careworkers dachten er niet aan om de kinderen te vragen om ons te bedanken, wat toch wel bij goede manieren hoort. De kids stoven de combi uit, wij konden nog allerlei dingen naar binnen brengen en vuilnis uit de combi plukken. Ze moesten meteen in het gareel en eten. En, de eetzaal is geen praatzaal dus: mond houden en eten! Niemand die aan ons of aan de kids vroeg hoe het kamp was. Misschien gebeurt dit nog op later moment, misschien niet, maar wij vonden dit wel raar.
Nu voor ons de laatste week. Echt jammer. Van sommige kinderen hebben we al afscheid moeten nemen. Onverwacht trouwens. Ze zouden afgelopen vrijdag gaan. Wij komen dinsdag aan, en opeens gaan die kinders al weg. Terwijl het juist de kinderen waren waar wij 1 op 1 mee werkten. Gelukkig gingen deze kinderen nog wel mee op kamp, dus konden we nog afscheid nemen en het mini-levensboek geven wat we gemaakt hadden. Voor ons is het afscheid nemen iets groots, voor de mensen daar duidelijk niet. Er wordt niet echt op of om gekeken. Extra knuffels, meehelpen met tassen dragen, uitzwaaien, uit de auto stappen en mee naar de deur lopen, nog een laatste knuffel, tranen in de ogen. Nee hoor, het kind sleept zn eigen spullen in de auto, moet zelf het initiatief nemen om mensen gedag te zeggen en moet weer alleen de auto uit stappen en de grote wereld weer in. Voor ons wel tranen in de ogen en is deze manier van afscheid nemen gewoon niet begrijpelijk.
Okee, dat was ons kamp verhaal.
De afgelopen weken hebben we ons ook even verdiept in het utigaansleven. We zijn naar leuke concerten geweest. De Black Ties, Freshly Ground, Buena Vista Social Club en Switching on the lights. Laatst genoemde is een traditie wat plaats vindt op de eerste adventszondag waar symbolisch de lichten aangestoken worden. Er is een openlucht podium in town met verschillende artiesten, een parade en de decoratieve straatverlichting wordt aangezet. (Al zijn het hier natuurlijk helemaal geen donkere tijden en is het zomer). Wij moesten echt lachen om de parade. Er lijkt niet echt een voorwaarde te zijn om mee te kunnen lopen in de parade. Jan en alleman loopt gewoon mee te feesten en doet net of ie bij de big band hoort.
Freshly Ground is een hele leuke ontdekking. We zijn nu naar 3 concerten geweest van hen. Het top concert was het concert op 1 december voor Wereld Aids Dag. Het was in een klein amphitheater, heel intiem. Ook nog gastartiesten, erg bijzonder. Trinus, jij zou echt gecharmeerd zijn van 1 van de gastartiesten. Was de BBKing van Zuid Afrika. Zoek Freshly Ground even op op you tube, we denken dat jullie het echt leuk zullen vinden. Bij de concerten zie je alle leeftijden en kleuren. En, dan voor Hilie nog de topper van de uitjes: onderweg naar het zwembad kwamen we Catherine Keijl tegen! Can you believe it??? Waarachtig kwam Hillie haar NOG een keer tegen onderweg naar huis. Ze logeert hier dichtbij dus... Miss 5uur show.
Ons visa nieuws is dat we de visa voor Benin binnen hebben. Dit ging zelfs heel makkelijk en vlot. Er is hoop dus. We hebben alleen nog niet onze verlenging voor onze visum voor Zuid Afrika binnen. Die loopt de 17e af. Vorige week steeds gebeld naar home affairs. Deze week maar weer. We houden vol.
Vandaag met Larochelle naar Ocean View en Mountain View geweest. Dit zijn 2 townships. Larochelle komt uit Mountain View. Marieke heeft hier haar placement gedaan tijden Training In Mission. Was voor haar heel ongeloofelijk om haar gastgezin van toen weer op te zoeken. Gewoon onverwachts op de stoep gestaan. Aangeklopt, deur ging open, een lange blik, herkenning, "Mariekie!" Ook Hillie vond dit heel indrukwekkend.
Nou, op naar het afscheid. Gatsie.
En op naar een warme kerst, heerlijk.
Volgens ons is de TNT nog niet op gang daar? De post doet er erg lang over! Jammer...
Geniet van de foto's
en tot het volgende bericht...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten