Wist u dat...?

Ja lieve mensen, even een ouderwets leuk 'Wist-u-dat'-je omdat internet hier zo langzaam is dat ik geen zin heb om hele verhalen te schrijven...

Wist u dat...

• Wij hier de enige toeristen lijken te zijn? We voelen ons hierdoor heel dapper :)
• We GEEN koffie meer drinken. De koffie is heel sterk met alleen melkpoeder of suiker als optie om de koffie minder sterk te laten smaken. Hierdoor wordt het alleen nog minder te drinken...
• Veel mensen meer Engels kunnen spreken in Togo dan in Benin. Dat maakt het voor ons wel wat makkelijker.
• De mensen hier heel aardig zijn!
• Behalve dan sommige taxi/zem-chauffeurs. Elke keer moeten we weer het volgende ritueel doen: We leggen uit waar we naar toe willen. 'C'est combien?' Dan zegt de zem-chauffeur het dubbele van wat het werkelijk gaat kosten. Dan zeggen wij iets onder de helft van dit bedrag. De zem-chauffeur slaat een verbaasde kreet uit en kijkt alsof we iets belachelijks zeggen. Dan zeggen wij de helft van het bedrag wat de chauffeur in 1e instantie noemde. Dan zegt de zem-chauffeur dat het echt heeeel ver rijden is. Dan lopen wij weg en zeggen we dat we 'une autre zem' nemen. Dan hoor je 30 seconden later een motor starten achter je, wordt je ingehaald, en kun je achterop springen voor het bedrag dat je moet betalen. Tja... het kost altijd weer even tijd.  
• Wij zeker wel 5 keer een uur bezig zijn geweest om nieuwe foto's op de blog te krijgen. Geniet er dus vooral van!
• Marieke en Hillie nu kunnen vissen met visnetten. Ja ja.
• En dat wij dit geleerd hebben op een paradijselijke plek in Benin genaamd Possotome aan het Lac Aheme. Wat hebben wij hier genoten van alleen ons tentje op het strand onder de palmbomen!
• Als je hier in het ziekenhuis komt als blanke je alleen maar anti-malaria-medicatie krijgt toegestopt. Ook al heb je hele andere verschijnselen en geef je aan geen malaria te hebben. 
• Marieke een vreemde voorliefde heeft voor kleine verpakkingen van maakt-niet-uit-wat (suiker, cacao, melkpoeder, kruiden, sausjes, etc). Wat heeft ze dat gemist sinds India! En wat geniet ze er van om bijvoorbeeld een klein zakje wasmiddel te kopen (genoeg voor 1 of 2 handwasjes, heerlijk) voor maar 3,5 eurocent. 
• De mannen hier in hele leuke pakjes rond lopen van mooie afrikaanse stoffen. Model: lekker zittend, beetje pyjama achtig. De vrouwen lopen rond in dezelfde mooie stoffen maar dan in rokken en hesjes erboven waar regelmatig ff een borst uit wordt getrokken om een kind te voeden.
• Hillie en Marieke binnenkort ook in leuke Afrikaanse pakjes gaan rondlopen. Ze worden nu genaaid. Onze borsten zullen wel binnen blijven. 
• Hillie nog steeds reikhalzend uitkijkt naar broodjes omelette die je volgens de Lonely Planet om de oren zouden moeten vliegen.
• Wij GEEN Ghana visum kunnen krijgen omdat de regels 1 maand !!! geleden veranderd zijn. De nieuwe regel is dat je het visum in je thuis-land moet aanvragen. Nou, dat kan dus niet meer in ons geval.
• In plaats van Ghana we waarschijnlijk naar Burkina Faso gaan. 
• Het in Togo echt veel meer zweten is dan in Benin, terwijl de afstand in kilometers echt heel klein is.
• Hillie een hele leuke nieuwe zonnebril heeft.
• Wij thuis kunnen komen bij Dodzi, een andere TIM-broeder van Marieke. Echt heel leuk om zo weer even een inside-blik te krijgen van het echte leven hier. Als reiziger krijg je toch hele andere dingen mee als dat je met iemand zn gezin beetje mee kan leven.
• Hillie zichzelf wijsmaakt dat als er op een flesje cola, alleen maar witte letters staan en geen rood vakje, het misschien best wel een beetje cola-light is.
• Er hier hele lekker pinda's zijn die verkocht worden in glaze lege alcohol-flessen (? dont ask me why). Ze zijn echt lekkerder dan in Nederland.
• Er hier niet zoveel luxe is
• Marieke cola drinkt. Ja, dit is heel bijzonder.
• Hillie weer zo goed als beter is. (We zijn beiden ziek geweest)
• De mensen hier hun winkels heel vaak spirituele namen geven. En om het lekker internationaal te maken, doen ze dit soms in het Engels. Gebrekkig Engels wel te verstaan. Zo krijg je creaties als 'The Holy Ghost-cafe'. Bedoeling zal zijn geweest 'Het Heilige Geest-cafe' maar wat er staat is dus 'Het Heilige Spook-cafe'. 
• Tijdens de kerkdienst het collecte-moment het meest feestelijke moment is. Alle instrumenten worden uit de kast getrokken en mensen baden in het zweet van het bespelen van de instrumenten en van het dansen. Swingend loopt men naar voren en doet het geld in het zakje/bakje.
• De mensen hier in West Afrika wat lichter, langer en slanker zijn dan de mensen in Zuidelijk Afrika. Alhoewel Marieke zich hier niet misplaatst voelt met haar bescheiden lengte. De varieteit in lengtes is groot.
• Het maken van fufu, HET traditionele eten hier, echt een enorm werk is om te maken (zie de foto's, het stampen in de houten pot) En wie maken dit? De vrouwen natuurlijk.  
• Wijzelf nog in ontkenning leven over het feit dat wij 19 maart in Nederland aankomen, rond 12u smiddags.

Plakkerige knuffel vanuit Lome.
Hillie en Marieke

Un petit peux

Bonjour vanuit het Franstalige Benin! Cotonou om precies te zijn, de overdrukke hoofdstad van het land. Vanuit Malawi, the warm hearth of Africa (ja, wij doen ons blogtitel eer aan!) veilig naar West Afrika gevlogen. We zitten nu aan de golf van Guinea en onze buurlanden aan beide zijden zijn Nigeria en Togo. Donderdagavond hier aangekomen. We logeren in een hostel tegenover restaurant Le Cordon Bleu, ja echt waar! Vrijdag de stad verkend en oa op zoek gegaan naar een Frans woordenboek, want dat spreken wij beide een petit peux... Een hele missie door een stad als deze.. Allereerst een zem gepakt, dit zijn de brommertaxi's (mannen met gele hesjes, soms getooid met een mondkapje) die spotgoedkoop door de stad scheuren: er zijn er zo'n 80.000, aldus de Lonely planet! En dat geloven wij graag! Een hele belevenis, eenmaal achter op zo'n brommer en je bevindt je midden in het hectische labyrinth van Cotonou. Wat ons direkt opvalt is de grijze mistige lucht die hier hangt. Nee, het is geen smok, maar het schijnt de wind te zijn die vanuit de Sahara komt overwaaien. Ook de mensen zijn anders dan in Malawi. Ze staren ons niet meer zo aan en de kinderen groeperen zich niet meer rondom ons. Ze roepen nog wel eens yovo (blanke), maar dat is dan ook alles. Dat is wel fijn! Maar oef, wat een stad! Je struikelt zowat over de mensen, marktkraampjes, taxi's en brommers. Het doet Marieke aan India denken, maar dan zonder ezels en koeien, die daar ook nog eens meedoen in het verkeer.. Er is echt van alles te zien en te koop. De vouwen lopen rond met ananassen, guaves, broodjes, waspoeder, bananen, eieren en wat al niet meer? En dat allemaal op hun hoofd. De mannen verkopen ook dingen, maar hier betreft het vooral sim-kaarten, riemen, tassen, broeken etc; werkelijk alles is te koop. En alles past ook op de brommertjes. Je kunt hier ook zo met je potten en pannen op straat gaan staan en je gekookte kost verkopen. Men is veelal kleurig gekleed, in fleurige printen. De mannen in pak; katoenen gekleurde broek met bijpassende blouse. De vrouwen in gekleurde jurk of rok, vaak ook een doek om hun hoofd en soms een kind achterop de rug - ook weer in een doek. Benin heeft ook veel Franse aspecten, zo vind je hier de Champion en de boulangerie met al hun Franse producten. Ook de peugeot 505, de uitzonderlijk grote auto waar de fam Scheepsma net in paste, rijdt hier veelvuldig rond.

De volgende dag vroeg uit de veren en een 10urige bustocht naar het noorden gemaakt. Hier is het wat rustiger en bovendien is hier een mooi natuurreservaat met wilde dieren. Waar we uiteindelijk niet zijn geweest, doen we in Ghana wel! Wel hebben we spontaan een swingende kerkdienst meegemaakt met hoofdzakelijk vrouwen. We werden van harte welkom geheten, 'le visiters from Les Pays Bas'. 's Middags met 2 jongens achter op de brommer naar de somba huizen gecrossed. Een soort van kleiachtige kasteeltjes waar men nog steeds in woont. Echt het oude hand made Afrika bezocht dus. Ook de brommertocht was weer een hele belevenis, het stof zat ons overal! Foto's komen nog... Tegen deze jongens maar gezegd dat we getrouwd zijn, want anders hadden ze ons daar gehouden... Nee, de mannen zitten hier niet gauw om een praatje verlegen en willen dagelijks wel even un promenade met ons maken..:)Vandaag weer terug in de hoofdstad en morgen naar een naburig dorpje waar vroeger veel slavenhandel is geweest. Goed, ik moet afsluiten, de tijd is bijna op en het is hier zweten achter een Frans toetsenbord... Volgende keer meer zullen we maar zeggen!
Au revoir! Mariek en Hil

Addis Ababa

Aaahhh... bah, zitten wij toch even bepaald niet belabberd vast in Addis Ababa?! Ik schrijf nu dit stukje blogbericht voor jullie vanuit het 5-sterren Continental Hotel in hartje centrum.
Wij zijn vanmiddag vertrokken vanuit Malawi en zijn onderweg naar Benin, maar maken een stop in Ethiopie en Togo. We hadden ons voorbereid op een overnachting, hangend op een paar stoeltjes onder de gezellige TL-verlichting op het vliegveld.....

Maar DIT heeft al onze verwachtingen overtroffen! Lang leve Ethiopie Airlines! We hebben net al even de uitstekende vering van onze bedden uitgeprobeerd, al springend..:) Een enorm diner stond voor ons klaar en als we morgen nog wat langer de tijd hadden gehad, konden we hier nog even een rondje sauna, fitness en wellness doen... Maar dat zit er helaas niet in. Om half 7 weer richting Airport.

Een minder leuk berichtje: Marieke is haar mobiele telefoon (incl. SIM-kaart) kwijtgeraakt op het vliegveld in Malawi. Ze is nu al haar telefoonnummers kwijt. Dus een oproep vanaf hier voor jullie: kun je haar je telefoonnummer even mailen, als je het idee hebt dat je tot haar contactpersonen behoort? Wij zullen in Benin laten weten onder welk nummer we bereikbaar zijn.

Welterusten! (al 23.45u, het is hier 2 uur later dan in NL..)

malawi avonturen deel 2

Hey allemaal,

Nog ff op de valreep de laatste update van ons. Nu zijn we nog bij Thea die een goede internetverbinding heeft, dus vandaar...
Zoals ik schreef zijn we naar Nkata Bay gegaan. Dit was echt een succes. Een klein paradijsje hier in Malawi. Helder blauw water, goed snorkelen met mooie visjes, heerlijk eten in het hostel, kanoen in een uitgeholde boomstam, zonnen op een vlot midden in het mega grote Lake Malawi... Wat wil je nog meer?!
Vandaag zijn we met Thea naar het ziekenhuis geweest waar zij vrijwilligerswerk doet en naar de blindenschool/tehuis. Een ziekenhuis in Malawi is natuurlijk wel andere koek als een ziekenhuis in Nederland. Maar met de weinig dingen die ze hebben, lijken de mensen goed werk te doen. Het thuis voor de blinden was echt heel triest. Wat een armoedig gebeuren daar, de tranen schieten in je ogen. Er zijn oa veel albino's, die door de zon allerlei huidproblemen hebben. Slaapzalen stinken en de kids moeten met meerderen in 1 bed slapen. Echt even schrikken.
Morgen nemen we afscheid van Thea. We laten haar in alle vertrouwen achter want die lijkt hier heel goed op haar plek te zijn. Wij reizen naar Lilongwe om woensdag het vliegtuig te pakken naar Benin. We komen pas donderdagavond aan in Cotonou vanwege alle overstaps enzo. Dan moeten we over op het Frans. Nog maar eens even onze taalcursus beluisteren op de MP3 speler :)
Voor degenen die bang zijn dat we langs enge gebieden zoals de Ivoorkust gaan, zal ik even ons reisplan uit de doeken doen. Het plan is om ongeveer 1 week in Benin te zijn, 1 week in Togo, 2 weken in Ghana, 2 weken in Mali, paar dagen Dakar, 2 weken in Capo Verde.

Zal zo ook ff proberen weer wat nieuwe foto's te uploaden. 

Voor nu allemaal een lekkere winteravond. Wij zweten hier een eind weg ;)
Gnè.

malawi avonturen

Hallo allemaal!
Mollo bwanjie (zoiets klinkt het tenminste, betekent 'hoe is ie?')

Hier even wat bericht over onze avonturen in Malawi.
Waar zullen we beginnen?
Het begon allemaal met het weerzien van Thea en Wieke in Lilongwe. Wij zouden eigenlijk pas om 22u savonds aankomen waar Thea en Wieke ons op zouden halen. We waren er echter al eerder (tot onze grote verbazing, wij dachten, we zijn nu in afrika dus we zullen waarschijnlijk later aankomen) en hebben toen een taxi genomen naar het hostel waar wij Thea en Wieke konden verrassen met onze aankomst. Echt heel raar maar heel leuk om elkaar zo ver weg tegen te komen.
We hebben de afgelopen 1,5 week met elkaar gereisd. Wieke zit nu weer in het vliegtuig terug naar Nederland, helaas. Wij zijn nu bij Thea in Ekwendeni. Thea woont in een leuk huis en we hebben al een paar van haar kennissen hier ontmoet. Erg leuk om nu beeld te hebben bij de verhalen van Thea. Hillie en ik gaan zo naar Nkata Bay, strand, snorkelen, etc. Lijkt me erg lekker! De spierpijn zit nog steeds in onze benen van het beklimmen van Mount Mulanje. We werden hier herinnert aan het feit dat het regenseizoen is: de eerste dag de hele tijd keiharde regen, zeik nat! Volgende dag gelukkig droog maar eerste helft van de dag nog wel erg glad door de natheid. Ook veel waterstromen, dus gelopen met natte schoenen en voeten oftewel, met veel blaren. Maar goed, we did it en het was zeker de moeite waard. We hebben theeplantages gezien, bananenbomen, aapjes, prachtige uitzichten, mooie paden door kruinhoog gras. Echt heel leuk. We hadden een gids en dat was nodig ook, alleen al om een hand te geven om rivieren te doorkruisen maar ook om de weg te wijzen. sAvonds kwamen we helemaal verzopen aan bij een geweldige hut in the middle of nowhere waar dan in een keer 3 afrikanen zijn die meteen het vuur opstoken. Hillie ging terug naar de zoete herinnering van het kleine huis op de prairie...hmmm heerlijk geslapen natuurlijk.
Verder hebben we ook in Lilongwe rond gekeken op de markt (dit is op zich al een avontuur), zijn we naar Blantyre geweest en hebben we oud&nieuw gevierd bij het Lake mét vuurwerk. Was een leuk feestje daar aan het strand bij het hostel waar wij sliepen. Voor mij ultiem hoogtepunt was het ontmoeten van Andrew, mijn Training in Mission-brother. Jemig, wat was dat geweldig! Het close gevoel was meteen weer terug. Ik heb gelogeerd bij Andrew. Herinneringen ophalen, foto's kijken, lachen, samen bidden... het was echt heel bijzonder. Wel erg jammer om te ontdekken dat Andrew geen kansen heeft gekregen om de TIMtraining in praktijk te brengen zoals hij zou willen, en hij nu in een supermarkt werkt. Wat zonde van zoveel talent. Typisch het verhaal van heel veel jeugd hier. Het is hier belangrijker dat je de juiste mensen kent dan dat je vaardig/bestudeerd bent. Tenminste, zo lijkt het voor mij. Weer zeer pijnlijk om afscheid te nemen van Andrew, maar goed, had na 2006 gedacht hem nooit meer te ontmoeten, dus dit was al heel bijzonder.
Last but not least zijn we ook nog naar |Liwonde National Park geweest. Hier hebben we vooral nijlpaarden gezien. Je kunt je niet voorstellen hoe hard het geluid is wat zij maken. Soort varkens-achtig geluid wat we snachts ook bij de tent hoorden... :) Uhoh. sOchtends hebben we het park verkent in een kano. Echt heel grappig. Je komt gelukkig niet op armlengte van de beesten hoor. Daar waren we eerst een beetje bang voor, dat er in een keer een krokodil naast je kano zwemt. Maar men blijft op veilige afstand. Eind van de middag met een jeep door het park gecrossed. Toen was de vangst qua dieren niet zo groot, maar wel mooi om het park te zien. 

Nog even wat andere dingentjes:

• Het is hier SUPER groen, overal. Je denkt misschien Afrika = droogte, maar niet in het regenseizoen.
• Malawi voelt veel meer als het 'echte afrika' dan Zuid Afrika.
• Wij zijn nu echt heel wit... De afstand tussen wit en zwart is veel groter dan in Zuid Afrika. Als witte ben je een outsider.  
• Het rijden met een gewone auto is een avontuur: veel zandpaden met gaten enzo. Je moet dus ook echt niet teveel regen krijgen, want dan kom je vast te zitten in deze wegen. Ook twee keer de auto naar de garage moeten brengen...

Woensdag 12 januari vliegen wij naar Benin. Plan is om daar ongeveer een week te blijven en dan een week in Togo, dan 2 weken Ghana, 2 weken Mali, Dakar (Senegal) en 2 weken Capo Verde. Dit hopen we allemaal overland of in geval van Kaap Verdie met de boot te kunnen doen. Maar of dat lukt... We gaan het beleven!

Jullie het beste allemaal nu alle feesten weer voorbij zijn...
Ik hoop veel schaatsplezier!