Dry, Dusty & tres Beau

Bonjour, ça va?
En met je vrouw?
En met je kinderen?
En met je ouders?
En met je broers en zussen?

Zo begroet men elkaar hier in Mali. Eerst vraagt de een het aan de ander, de ander antwoordt altijd met segou (goed). Dan worden de rollen omgedraaid. Het klinkt echt heel grappig alsof men een soort monotoon rijmpje met elkaar opzegt.

Inmiddels zijn we bijna een week een in Mali.
Helaas hebben wij er maar liefst 5! dagen over gedaan om vanuit Accra in Bamako, Mali te komen. Echt ongeloofelijk irritant, dus we zullen er niet teveel woorden aan vuil maken. Laten we zeggen dat we een mooi staaltje Afrikaanse bureaucratie (rondom visa) hebben mogen mee maken. En in het geval van Afrikaanse bureaucratie kom je alleen ergens als je belangrijke connecties hebt, dus... vandaar de 5 dagen.

Mali is echt een heel bijzonder land. Het is helemaal anders dan de andere landen waar we tot nu toe zijn geweest. Het is hier meer Arabisch, voelt meer authenthiek op sommige plekken, voornamelijk Moslim en het is voelbaar dat de woestijn dichter bij is (droog). Het is een beetje moeilijk uit te leggen, maar het is weer een hele belevenis in ieder geval. De mensen zijn heel aardig, super behulpzaam. sOchtends op straat vragen mensen die je niet kent of je wel lekker geslapen hebt enzo. Het toerisme is hier duidelijk wat meer ontwikkelt; redelijk goede infrastructuur maar helaas is het leven wel duur in vergelijking met de andere landen. We hebben wel geluk vinden we dat er zo weinig toeristen zijn. Dit komt omdat sommige gebieden onveilig zijn verklaard. (Wij passen natuurlijk heel goed op en komen niet in die gebieden).
Mali is een van de armste landen van de wereld. Veel mensen hebben inderdaad heel weinig en lopen er vies en armoedig bij. De kinderen hebben allemaal snottebellen, opgezette buikjes en witte stoffige gezichten. Toch lijkt het verschil qua armoede met de andere landen waar we zijn geweest niet heel groot. Er is hier wel veel landbouw en veeteelt, dus dat voorziet veel mensen hier in hun dagelijks bestaan. Wat wel erg jammer is, is dat het toerisme hier goed is ontwikkelt (meer dan wij wisten en zeker meer dan in Togo en Benin bijvoorbeeld), maar dat de gemeenschappen/de mensen zelf hier niet van profiteren. Het toerisme-geld komt duidelijk in de zakken van bepaalde mensen terecht die er dus warmpjes bijzitten maar niet bij de 'gewone' mensen. Wij proberen dat een beetje goed te maken door vooral fooien te geven aan het 'werkvolk' zelf en niet aan die tussen-mannetjes.
Wat in ieder geval wel gezegd mag worden is dat het maar weer eens waar blijkt te zijn dat een land wat materieel gezien niet rijk is, wel super rijk is op sociaal & cultureel gebied.

Het reizen met onze grote vriendin Irna maakt het Mali feest compleet natuurlijk. Echt leuk om elkaar hier te zien en vanalles te beleven.

Waar hebben we de afgelopen tijd uitgehangen?
Eerst flink geproost op onze aankomst nadat Irna 4 dagen op ons heeft moeten wachten, alleen. Daarna meteen door richting Djenne. Super mooie traditionele bouw met klei huizen, moskee, etc. Echt prachtig en heel uniek. Echt nog nooit zoiets gezien. Hierna richting Les Pays de Dogon. Hier wonen de Dogon-mensen, ook nog op zeer traditionele wijze. Ze leven van landbouw en jacht. En nu dus ook van toerisme... Maar alles blijft goed bewaard. Hier kennis gemaakt met 'animisme': geloof van levende zielen in naar we begrijpen vooral steen. Hun god heet Amma en daar moet je regelmatig voor offeren, millet (=eten) of dieren. Wij hebben twee dagen door Dogon gebied gelopen zodat we verschillende dorpjes aan konden doen en daar ook konden slapen. Onze Ali, de gids, kon ons veel uitleggen en konden ook goed met hem lachen. Lekker de Fransen afzeiken. Toen wij van een mooie sterrenhemel aan het genieten waren, op onze slaapplaats, kwam er opeens een donkere man uit de donkere nacht opdoemen. Hij zou een traditionele masseur zijn. 'Dat mannetje gaat echt niet aan me zitten, vertrouw het voor geen cent' zei Marieke tegen Ali. Uiteindelijk bleek het toch wel echt te zijn (of toch niet en hebben wij deze man een leuke tijd bezorgt, wie zal het weten) en heeft hij ons allemaal gemasseerd, op het dak. Jullie moeten weten dat het gebied vanaf de navel tot aan de knieen als zeer sensueel wordt beschouwd hier, dus als je bijvoorbeeld je rug laat masseren, is dat nogal intiem.
Nu zitten wij voor de 2e dag in Mopti, in super relaxed hostel met zwembadje. Net een boottocht gedaan op de befaamde Niger rivier. Morgen naar een andere stad en dan richting Bamako om langzaam aan naar Senegal te gaan.

Ja mensen het leven is heel goed hier. We doen waar we zin in hebben en genieten met volle teugen. Het bruine tintje zit er weer wat beter op nu de warmte hier wat beter te doen is. Helaas geen foto's van ons prachtige velletje. Sorry maar met een langzame verbinding is het echt niet te doen. Dus jullie zien de foto's van Ghana, Mali en Capo Verde als we terug zijn in NL...
Er ontbreekt wel 1 ding in dit zonnige plaatje zoals Hsin Chi opmerkte: mooie negers. We hebben overal aanspraak (nu spreekt bijv. een neger ons aan in gebroken Nederlands: gezellig?) en iedereen wil wel met ons mee. Maar toch, mooie mannen zijn niet aantrekkelijk als ze analfabeet zijn of als je geen woord met ze kunt wisselen vanwege ons gebrekkige Frans. Dus, vandaar geen zonnige Neger vd Week of een Top Tien vd Maand of wat dan ook om de boel op te fleuren. Helaas...

Nou broeders en zusters. Hou je taai daar in NL.
We begrijpen van Irna dat Rutte het (verbazend) goed doet..? Dat is dan weer een opsteker zou ik denken.